31 dagen horror 2018: Christine, Hostel en meer

Vol goede moed ben ik begonnen aan 31 dagen horror, ofwel de hele maand oktober elke dag een horrorfilm kijken. In de praktijk bleek het nog best lastig om op een drukke dag er nog een film tussen te proppen en op dag 4 had ik er eigenlijk geen zin meer in, want ik wilde ’s avonds gewoon Expeditie Robinson kijken. Maar goed, het is wel gelukt! Hier verslag van de eerste dagen:

(sorry dat het aan de late kant is: ik was eerst een weekendje weg en toen ziek)

01. Christine (1983)
Met: Keith Gordon, John Stockwell, Harry Dean Stanton
Regie: John Carpenter
Soort horror: killer car, bovennatuurlijk

Op 1 oktober had ik geluk, want toen verscheen Christine op Netflix. Ik dacht dat ik deze verfilming van de Stephen King klassieker ooit al had gezien, maar behalve het beeld van een brandende Christine kwam niets mij bekend voor. Het is een film die oppervlakkig gezien toe is aan een remake. John Carpenter kennen we natuurlijk ook van Halloween en die film heeft op één of andere manier toch iets tijdsloos wat Christine niet heeft. Inhoudelijk gezien is deze killer car film erg onderhoudend en zeker nog het bekijken waard.

Fun fact: John Stockwell had later meer succes als regisseur van films als Crazy/Beautiful en Into the Blue.

02. Final Destination 3 (2006)
Met: Mary Elizabeth Winstead, Ryan Merriman, Kris Lemche
Regie: James Wong
Soort horror: bovennatuurlijk

Op dag 2 had ik zin in een wat luchtigere horrorfilm en ging ik voor Final Destination 3. Ik vind de FD films over het algemeen vooral erg fun en niet zozeer eng. Het origineel en deel 5 zijn mijn favorieten, maar deel 3 had ik al een tijdje niet gezien plus de altijd welkome Mary Elizabeth Winstead speelt de hoofdrol. Wat kan ik zeggen na deze rewatch? De film blijft leuk en heeft een aantal inventieve kills.

Fun fact: Kris Lemche en Jesse Moss waren eerder samen te zien in de weerwolf klassieker Ginger Snaps.

03. Hostel (2005)
Met: Jay Hernandez, Derek Richardson
Regie: Eli Roth
Soort horror: torture porn, xenofobie

Na Final Destination 3 vond ik dat ik voor het hardere horror werk moest gaan en koos ik voor Hostel. Deze film had ik zo’n 10 jaar geleden voor het laatst gezien, ook al heb ik de dvd al jaren in de kast staan. Hostel heeft z’n haters en dat kan ik begrijpen, maar het argument dat het een softcore porno is vind ik zwaar overdreven. Dit is zeker niet de eerste horrorfilm waarin blote borsten te zien zijn. Wat Eli Roth hier goed doet is inspelen op de angst voor het onbekende en Jay Hernandez zet met Paxton een sterke final guy neer.

Fun fact: Roth schreef de rol van Oli speciaal voor Eythor Gudjonsson nadat hij hem in IJsland had ontmoet tijdens de promotie van Cabin Fever. Hostel is zijn enige filmrol.

04. Incarnate (2016)
Met: Aaron Eckhart, Carice van Houten
Regie: Brad Peyton
Soort horror: bovennatuurlijk, bezetenheid

Op dag 4 besloot ik voor een film te gaan die ik nog nooit had gezien: Incarnate op Netflix. Binnen 10 minuten had ik al spijt, maar toch heb ik doorgezet. In Incarnate probeert Aaron Eckhart een jongetje te redden dat bezeten is door een demon. Ik hou niet eens van dit subgenre en ik heb er geen verklaring voor waarom ik uiteindelijk voor deze film heb gekozen. Misschien omdat ik verder bijna alles op Netflix al heb gezien. Neem mijn advies: sla deze film over.

Fun fact: Brad Peyton regisseerde ook de Dwayne Johnson films Journey 2: The Mysterious Island, San Andreas en Rampage.

Binnenkort meer 31 dagen horror!

Een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *